کار آفرینی سازمانی، حلقه مفقوده در خصولتی ها

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
 روزانه با اخبار و مطالب فراوانی در خصوص پایین بودن نرخ بهره وری  در سازمانها ، هدر رفت نیروی کار و عدم استفاده صحیح از منابع انسانی ،  ورشکستگی و  افزایش بدهی های  مالیاتی و حقوق و دستمزد بسیاری از شرکتهایی که  به نوعی دولتی محسوب می شوند و یا حداقل به صورت دولتی اداره می شوند ، شنیده میشود .

 نمونه آخر آن   را در چند روز گذشته  برای شرکتهای آذراب و هپکو شاهد بودیم .  همان اتفاقی که  سال گذشته برای کارخانه ارج افتاد و هر روز  نیز در مناطق مختلف در حال تکرار است . اما واقعا  دلیل این اتفاق چیست  . چرا شرکتهایی که روزگاری  در صنعت خود به عنوان قطب برتر تولید  شناخته می شدند به این وضعیت دچار شده اند .

اگر از منظر کارآفرینی  به این موضوع بنگریم موضوع جالب تر خواهد بود. بدیهی است که  تداوم حیات  یک شرکت  در درجه اول به حفظ  و توسعه بازار  خود از طریق  شناسایی و رصد مستمر بازار   ، رقبا  و شناخت تغییرات عرصه رقابتی و رقبا  و در ادامه آن  برنامه ریزی  و ارتقاء موقعیت خود بر مبنای شناخت به موقع نیازهای آتی بازار  از سویی  و شناخت  و همگام شدن با تکنولوژِی و دانش فنی حال و آینده صنعت مرتبط از سویی دیگر می باشد.  توسعه محصول  و درک صحیح تغییر سبک زندگی  مشتریان نیز از مواردی است که می بایست  به طور مستمر مورد توجه قرار گیرد

  اما این شرکتها زمانی به خود آمدند که دیگر  نه از نظر فنی و نه از نظر تکنولوژی  توان رقابت  و حضور در بازار را نداشته اند

 ریشه این  معضل را می توان به فقدان کارآفرینی سازمانی در این شرکتها  دانست. در بیشتر موارد  دیدگاه مدیران دولتی در بهترین حالت  به  نشان دادن سود های ناپایدار  در دوران تصدی  و  نمایش کارنامه عملکرد مالی مناسب  در کوتاه مدت می باشد و در بیشتر موارد علاقه ای به فعالیتهای توسعه ای و سرمایه گذاری در توسعه محصول ، بازار  و تکنولوژی که به ثمر نشستن آن به طول عمر مدیریت آنها  نمی رسد  ، نشان نمی دهند. این تفکر به طور ناخود آگاه به کلیه سطوح سازمانی رسوخ می کند و  به تدریج به فرهنگ سازمان  تبدیل می شود .  وقتی محرکی برای تغییر ، نو آوری و توسعه پایدار در نگاه مدیر  وجود نداشته باشد  عملا از کارکنان نمی توان انتظار تحرک و دغدغه و تکاپو برای مشارکت و کارآفرینی  داشت.

 منظری متفاوت در این بیت سعدی  وجود دارد که :

اگر ز باغ رعیت ملک خورد سیبی

اگر روحیه و اهمیت کارآفرینی و توسعه پایدار  در رفتار  و عملکرد مدیران  احساس شود .کل سازمان به تحرک   و مشارکت در این زمینه پرداخته و چه بسا پیشتاز شوند

نویسنده : بازدید : 1 تاريخ : دوشنبه 22 آبان 1396 ساعت: 18:16
برچسب‌ها : سازمانی،,
اخبار و رسانه هاهنر و ادبیاترایانه و اینترنتعلم و فن آوریتجارت و اقتصاداندیشه و مذهبفوتو بلاگوبلاگ و وبلاگ نویسیفرهنگ و تاریخجامعه و سیاستورزشسرگرمی و طنزشخصیخانواده و زندگیسفر و توریسمفارسی زبان در دیگر کشورها